web
analytics
7 راهکار برای اینکه در محل کار به بهترین نحو حرفه ای باشید | کافه راز
۷ راهکار برای اینکه در محل کار به بهترین نحو حرفه ای باشید

۷ راهکار برای اینکه در محل کار به بهترین نحو حرفه ای باشید

ترجمه شده توسط کافه راز:۷ راهکار برای اینکه در محل کار به بهترین نحو حرفه ای باشید

درحین رفت و آمد روزانه به سمت محل کار بودم که یک لحظه سرم را از روی کتاب بالا آوردم و بیرون را نگاه کردم، در دلم شدیداً غرغر کردم. من باید از درون هواپیما به بیرون نگاه کنم و آبی دریاها را تماشا کنم، اما تنها چیزی که دیدم یک محله ی ناشناس و یک خیابان در حوالی محل کارم بود.

موبایلم را بیرون آوردم و یک ایمیل کوتاه برای رئیسم ارسال کردم: “صبح به خیر. فقط خواستم اطلاع بدهم که امروز چند دقیقه ای دیرتر به محل کار می رسم. اتوبوس دچار مشکل شده است.” و او با خوش رویی پاسخ داد: “ایرادی ندارد. به زودی می بینمت.” و سپس پیامکی برای همکارم فرستادم درمورد ناتوانی من در تسلط بر وسایل حمل و نقل عمومی، با تعدادی واژه ی انتخابی و چند شکلک.

بعد از یک سال که در شغل فعلی ام مشغول به کار هستم، یاد گرفته ام که این مرسوم است که در صورت دیر رسیدن به محل کار باید پیامی ارسال کنم. و اگر چه من و رئیسم روابط بسیار دوستانه ای داریم اما ارسال ایمیل از ارسال پیام کوتاه مناسب تر است. اما من دوستانی دارم که به سادگی برای رئیس شان پیامک و شکلک می فرستند. البته که فرهنگ هر شرکتی متفاوت است، و تشخیص اینکه “رفتار حرفه ای” در شرکت شما به چه معناست کار آسانی نیست.

برای من چندین هفته بررسی و مشاهدات دقیق،از لباس هایی که همکارانم می پوشیدند تا غداهایی که سرمیز مصرف می کردند، لازم بود تا بتوانم شرایط کار جدیدم را درک کنم و آن را بپذیرم. من برای خودم یادداشت های ذهنی برمی داشتم (بیشتر شلوار جین های مد روز پوشیده می شود تا لباس های سنتی مخصوص کار، همان تعدادی که برای خوردن غذا بیرون می روند، بقیه سر میزهایشان غذا می خورند.) به نظر می رسد که این قضیه درمورد نوع برقرای ارتباط هم کاربرد داشت، مکالمات میان افراد بیشتر غیررسمی بود تا رسمی.

من از ایمیل هایی که دریافت می کردم هم نکاتی را یادداشت می کردم، زیرا امروزه عبارتی وجود دارد با عنوان “بیش از اندازه حرفه ای”. اگرچه هنوز هم زمان و مکان برای رفتار های رسمی وجود دارد اما افرادی که من با آنها کار می کنم یک روش برقراری ارتباط “غیر رسمی” را انتخاب کرده اند و این باعث می شود که شما احساس کنید با یک انسان ارتباط برقرار می کنید نه یک ربات.

اما انتخاب آن روش عالی ترکیبی که هم شخصیتی دوست داشتنی و هم حرفه ای داشته باشید مهارتی است که باید آن را آموحت. خوشبختانه من با افرادی همکار بوده ام که به این مفهوم کاملا آگاهی داشتند و من هم توانسته ام چیزهایی از آنها بیاموزم.

هنر ارسال پیام (ایمیل)

رعایت نکات مهم و ظریف در نوشتن یک ایمیل می تواند یک هنر تلقی شود، فقظ کافی است یکی از علائم نگارشی را اشتباه استفاده کنید تا همه چیز خراب شود. من یک روز تمام مشغول تلاش و تکاپوی برای نوشتن یک ایمیل ۵ خطی بودم، انگشتم همین طور بالای دکمه ی ارسال مانده بود انگار که آزادی کره ی زمین به ارسال پیام من بستگی داشت.

۱-مراقب لحن نوشته تان باشید
اگر چه نیازی نیست برای هر ایمیل بیش از حد تفکر و بررسی کنید، اما لازم است که در برخی پیام ها لحن نوشته و میزان رسمیت آن را بررسی کنید. من زمانی که برای اولین بار برای کسی پیامی محاوره ای ارسال می کنم، سعی می کنم در عین حفظ عوامل ابتدایی رسمیت، حالت های شخصی را هم در آن نشان دهم، مانند احوالپرسی مناسب، علائم نگارشی، املاء صحیح و غیره. سپس با توجه به پاسخی که دریافت می کنم، لحن نوشته ها را با آن وفق می دهم – براساس تجربیات من، تطبیق لحن ها اغلب باعث برقراری ارتباط بهتر می شود.

۲-نقطه دیگر مفهومی خنثی ندارد
زمانی که کسی پیامی برای شما ارسال می کند که عامدانه جمله ی کوتاه را با نقطه تمام کرده است، می توانید سرمای پیام را در محیط محل کارتان احساس کنید. زمانی این علامت تهدیدکننده نبود، اما حالا می تواند به میزان کافی ترس، استرس و حتی خشم را منتقل کند.دفعه ی بعد نگاهی دوباره به پیامتان بیندازید تا مطمئن شوید که نقطه ای که به عنوان یک علامت نگارشی صحیح استفاده کرده اید، ناحواسته تهدید کننده یا نشان دهنده ی خشم یا سختگیری شما نباشد.

۳-استفاده از علامت تعجب ایرادی ندارد. (به میزان اندک)
استفاده از علامت تعجب برای نشان دادن هیجانات بسیار موثر است اما در صورتی که به اندازه باشد. من سعی می کنم در  ایمیل فقط یک علامت تعجب استفاده کنم.

۴-عبارت های پایانی ایمیل ها مفهوم های خاصی را القا می کنند.
سالها پیش ممکن نبود که من به چنین چیزهایی فکر کنم، اما امروز پایان دادن به یک پیام با عبارتی مانند “با سپاس” ممکن است سهواً حس بی ادبی و اختصار را القا کند. من معمولا در صورت نوشتن یک پیام رسمی در پایان از عبارت “با آرزوی بهترین ها” استفاده می کنم. من دیگر نمی بینم که از عبارت “ارادتمند شما” استفاده شود مگر در نامه های اداری.اما بیش از حد احساس راحتی نکنید.فرقی نمی کند ارتباط پیامی باشد یا به صورت حضوری و رو در رو، باز هم فضاهایی وجود دارند که نمی توانید در آنها “بیش از حد” حرفه ای باشید، و مهم نیست که این عبارت در محل کار شما چطور تعریف شده باشد. در پایان روز، این هنوز هم شغل شماست، و اینکه بتوانید روابط کاریتان را حفظ کنید.

۵-مبادی آداب و با نزاکت باشید
چه در جلسات همفکری یا در زمان صحبت های کوتاه در اتاق استراحت، شما در محیط کار هستید و سطحی از احترام کاری باید وجود داشته باشد، شما هیچگاه نمی دانید چه چیزی باعث رنجش دیگران می شود.

۶-راه گشا باشید
اگر مشکلی وجود دارد، راه حل ارائه دهید، افکار منفی را ادامه ندهید. این کار باعث آزار دیگران و کاهش تمرکز افراد برای حل مشکل می شود. ار ارائه ی نظرات خود پسندانه یا تحقیرآمیز خودداری کنید مخصوصا در مکالمات گروهی.

۷-آرامش خود را حفظ کنید

نشان دادن یک رفتار پرخاشگرانه یا بدخلقی کردن در محل کار سریعا باعث می شود تابلویی با رنگ های نئون بالای سرتان ایجاد شود که روی آن نوشته است “نمی تواند مانند بزرگسال ها رفتار کند.” این رفتار ها شامل به هم زدن در کشو و کمد ها، لگد زدن به در و دیوار، سر و صدا کردن یا زیر لب غرغر کردن هستند.

اگر با کسی دچار مشکل شده اید، کمی قدم بزنید، تا ۱۰ بشمارید یا کار دیگری که می دانید برای کنترل خشمتان لازم است را انجام دهید. اگر احساس می کنید که لازم است با مافوق خود درمورد موضوعی صحبت کنید، از پیش افکارتان را جمع و جور کنید و با آرامش به اتاق او بروید.

 




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشنهاد کافه راز
پیشنهاد کافه راز
ترجمه شده توسط کافه راز : درنهایت موضوع فلسفه ی رواق گرایی در این مورد است…